Kopiejka (1850–1855) BM – moneta o wartości jednej kopiejki, bita w mennicy w Warszawie, na podstawie zgody cara Mikołaja I z 23 stycznia 1850 r., wyrażonej na wybicie w Warszawie rubli w miedzi, stemplami rosyjskimi, według systemu wagowego opartego na funcie rosyjskim i stopy menniczej definiującej bicie 32 rubli z jednego puda miedzi. Została zastąpiona przez monetę kopiejkową (1855–1864) BM z monogramem cara Aleksandra II.
Awers Na tej stronie umieszczono ukoronowany monogram Mikołaja I „Н І”.
Rewers Na tej stronie znajduje się korona, pod nią napis „КОПѢЙКА”, poniżej rok 1850, 1851, 1852, 1853 lub 1855, a pod nim znak mennicy w Warszawie – litery w cyrylicy В.М. (Варшавская Монета).
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w miedzi, na krążku o średnicy 23 mm, masie 5,11 grama, z rantem gładkim. Według sprawozdań mennicy w latach 1850–1853 oraz 1855 w obieg wypuszczono monet. Dokładne podanie nakładu jest jednak niemożliwe, ponieważ w 1855 roku monetę bito razem z kopiejką (1855–1864) BM, a mennica w swoich sprawozdaniach raportowała jedynie liczbę wprowadzanych do obiegu monet konkretnego nominału, bez podawania typu.