Kopiejka (1855–1864) BM – moneta o wartości jednej kopiejki, bita w mennicy w Warszawie, z datą 1855–1864, jako następczyni kopiejki (1850–1855) BM, według systemu wagowego opartego na funcie rosyjskim i stopy menniczej definiującej bicie 32 rubli z jednego puda miedzi.
Kopiejka 1864 BM była w XIX w. ostatnią monetą wybitą z właściwą datą w mennicy w Warszawie, przed jej całkowitym zamknięciem.
Awers Na tej stronie umieszczono ukoronowany monogram Aleksandra II „A ІI”.
Rewers Na tej stronie znajduje się korona, pod nią napis „КОПѢЙКА”, poniżej rok 1855, 1856, 1858, 1859, 1860, 1861, 1862, 1863 lub 1864, a pod nim znak mennicy w Warszawie – litery w cyrylicy В.М. (Варшавская Монета).
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w miedzi, na krążku o średnicy 23 mm, masie 5,11 grama, z rantem gładkim. Według sprawozdań mennicy w latach 1855–1856 oraz 1858–1864 w obieg wypuszczono monet. Dokładne podanie nakładu jest jednak niemożliwe, ponieważ w 1855 roku monetę bito razem z kopiejką (1850–1855) BM, a mennica w swoich sprawozdaniach raportowała jedynie liczbę wprowadzanych do obiegu monet konkretnego nominału, bez podawania typu.