Zbudowany dla Mackenziego zamek stał się dla Coppedè punktem wyjścia dla jego późniejszych, znaczących realizacji w Genui, takich jak zamek Türcke Boccadasse (1903), zamek Bruzzo w Castelletto (1906-10) czy Villa Canali-Gaslini przy corso Italia (1922-1924). Zamek ten nie był jednak pierwszym budynkiem eklektycznym w Genui, bowiem już kilka lat wcześniej, w latach 1886–1892 pojawił się w Genui, na szczycie Monte Galletto, zamek D’Albertis, zaprojektowany przez architekta Marca Aurelia Crottę na zlecenie kapitana Enrica D’Albertisa i zbudowany przez inżynierów Mattea Grazianiego i Francesca M. Parodiego, a udekorowany przez rzeźbiarza Agostina Allegra.
Dzieje zamku Zamek był zamieszkiwany przez rodzinę Mackenzie przez 27 lat. W 1935 roku, 4 lata po śmierci Evana Mackenziego, jego córka Isa sprzedała zamek agencji nieruchomości. Podczas II wojny światowej został zajęty przez Wehrmacht, a następnie przez aliantów. W latach 50. stał się siedzibą Karabinierów. W 1956 roku, w uznaniu stylu Coppedé, został uznany za zabytek narodowy. W latach 60. i 70., po opuszczeniu go przez Karabinierów, stał się miejscem realizacji różnych inicjatyw oraz siedzibą towarzystwa gimnastycznego. W tym okresie pogorszył się jego stan techniczny, a jego wyposażenie rozkradziono.