Czesław Niewiadomski (ur. ok. 1850, zm. prawdopodobnie po 1911) – cesarsko-królewski (austriacki) urzędnik polskiej narodowości, działacz społeczny i oświatowy. Doktor prawa (w 1875Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1876. Lwów: drukarnia A. J. O. Rogosza, 1876, s. 25.), radca Namiestnictwa.
Życiorys W 1863 zapisał się, w 1867 ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie (wtedy złożyli egzamin dojrzałości m.in. Stanisław Badeni, Julian Bielański, Michał Bobrzyński, Józef Homolacz, Władysław Hrebenda, Leon Kulczyński, Maurycy Maciszewski, Władysław Münnich, Henryk Tomkowicz, Antoni Wodzicki)Kronika. Zjazd koleżeński. „Kurjer Lwowski”. 167, s. 3, 16 czerwca 1892.. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim, w roku akademickim 1870–1871 był prezesem studenckiej organizacji samopomocowej Bratnia PomocKierownicy Bratniej pomocy. „Kurjer Lwowski”. 73, s. 2, 13 marca 1896..