Edmund Oses (ur. 7 września 1934 w Kaźmierzu, zm. 8 maja 2020) – polski pedagog specjalny, tyflopedagog, działacz turystyczny i regionalny. Odznaczony Orderem Uśmiechu.
Życiorys Ukończył poznańską Akademię Wychowania Fizycznego (specjalność: rehabilitacja). Od 1958 był nauczycielem w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych w Owińskach. Od 1968 do 1981 pracował w administracji szkolnej zajmując się opieką nad dzieckiem i szkolnictwem specjalnym. Od 1981 do 1989 był dyrektorem owińskiego ośrodkanota biograficzna do: Edmund Oses, Bliżej nieba, Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań, 1997, , który znacząco rozbudował pod względem infrastrukturalnymFundacja Świat według Ludwika Braille'a, Edmund Oses. Zmarł 8 maja 2020 roku.
Metody pracy Podczas pracy w Owińskach wprowadzał z dziećmi niewidomymi nowatorskie w skali krajowej i międzynarodowej metody usprawniania oraz rehabilitacji wzroku dzieci niewidomych (turystyka, taniec, atletyka, turnusy usprawniające, a nawet budowa toru saneczkowego, czy założenie koła PTTK). Uważał, że bardzo ważny w pracy z dziećmi niewidzącymi jest kontakt z terenem i zadania terenowe, podbudowujące orientację, odwagę i ogólny rozwój. W 1966 Koło PTTK z Owińsk zostało uznane jako najlepsze spośród szkół specjalnych w Polsce. Wprowadzał formy turystyki górskiej, m.in.