Sporne jest jednak, czy kompozytor opuścił swój klasztor samowolnie. Ponieważ większość czasu spędzał wówczas w innych klasztorach benedyktyńskich, przemawia to przeciw samowolnemu wyjazdowi, gdyż zgodnie z regułą benedyktyńską zostałby wówczas uznany za "mnicha wędrownego" (gyrovagi)”, który "się włóczy"Reguła św. Benedykta 1. O różnych rodzajach mnichów, 10-11., zaś opaci innych klasztorów nie mogliby wówczas go przyjąćReguła św. Benedykta 61, 13-14: "Niech jednak opat zwraca uwagę, by nigdy nie przyjmować na dłużej mnicha z jakiegoś innego, a znanego mu klasztoru, bez zgody lub listu polecającego tamtejszego opata. Jest bowiem napisane: Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe.".

Z drugiej strony został udokumentowany pobyt Rathgebera w więzieniu, co mogło być - zgodnie z regułą - karą dla tego, "kto by się odważył wyjść poza obręb klasztoru lub pójść dokądkolwiek [...] bez pozwolenia opata". Odosobnienie mogło jednak wynikać też z tego samego przepisu reguły, który zabraniał mnichom opowiadania innym tego, co widzieli czy słyszeli poza klasztoremReguła św. Benedykta, 67. O braciach, którzy udają się w drogę, 5-7: "Niech nikt nie waży się opowiadać drugiemu, co widział lub słyszał poza klasztorem, ponieważ jest to bardzo szkodliwe.