Opublikował anonimowo trzy wydania swojego dzieła w latach 1733, 1737 i 1739, a Johann Caspar Seyfert wydał czwarte w 1746 r.„Alleweil ein wenig lustig“ – Musikalische Leckerbissen aus dem Ohren-vergnügenden und Gemüth-ergötzenden, Tafel-Confect, Valentin-Rathgeber-Gesellschaft.
Wśród utworów zachowanych w formie rękopisów znajdują się kolejne utwory sakralne: hymny (19), antyfony (14), offertoria (7), litanie (6), msze (5), Magnificat (2), psalm (1), Requiem (1).
W celu badania biografii i twórczości kompozytora zostało założone Międzynarodowe Towarzystwo im. Valentina Rathgebera (Internationalen Valentin-Rathgeber-Gesellschaft e.V.)Strona internetowa Internationalen Valentin-Rathgeber-Gesellschaft e.V.(niem. ang.).
Publikacje Liczne kompozycje ukazały się już za życia kompozytora: Opus I Octava musica clavium octo musicarum in Missis octo musicalibus (kompozycje mszalne) Opus II (nieszpory) Opus III (msze) Opus IV (offertoria z towarzyszeniem instrumentalnym) Opus V (antyfony na rok kościelny) Opus VI Chelys sonora (1728) - 24 koncerty instrumentalne, w tym: 12 koncertów skrzypcowych, ułożonych według długości - pierwsze 6 koncertów jest dłuższych, niż pozostałe.