Pfännerschaftliche Kohlebahn – funkcjonująca niegdyś na obszarze dzisiejszego miasta Halle (Saale) towarowa linia kolejowa. Kolej dostarczała niezbędne do procesu warzenia soli paliwo w postaci węgla brunatnego, wydobywanego w kopalni „Alt-Zscherben”. Kopalnia ta (obecnie zalana wodami stawu Friedhofsteich) znajdowała się w połowie drogi między miejscowościami Zscherben i Nietleben (obecnie Halle-Neustadt). Torowisko o długości ok. 5,6 km i rozstawie szyn wynoszącym 900 mm zbudowano w latach 1875–1876. Maksymalna dopuszczalna prędkość pociągów wynosiła 12 km/h.
Opis Linia kolejowa przebiegała wzdłuż granicy między Nietleben i Passendorfem. Na wschód od Soławy istniał punkt umożliwiający przeładunek towarów na pociągi spółki Halle-Hettstedter Eisenbahn. Po przekroczeniu Wilden Saale (odnogi Soławy) torowisko kolei krzyżowało się z torami kolei portowej. Kolejnym miejscem przeznaczonym do przeładunków był plac położony w obrębie dzisiejszego Holzplatz. Po opuszczeniu Holzplatz pociągi przejeżdżały nad częściowo obecnie skanalizowanym akwenem Kotgraben, oddzielającym dawniej od stałego lądu wyspę, na której znajdowała się warzelnia soli.