mały|upright=1.1|Próbna połtina warszawska z 1842 r. (R6) Połtina (1842–1854) MW – moneta o wartości pięćdziesięciu kopiejek, bita na podstawie ukazu carskiego unifikującego z dniem 1 stycznia 1842 r. systemy monetarne Królestwa Kongresowego i Imperium Rosyjskiego. Monetę bito w mennicy w Warszawie, w srebrze, w latach 1842–1847 oraz w 1854 r., według rosyjskiego systemu wagowego – zołotnikowego, opartego na funcie rosyjskim.
Awers Na tej stronie umieszczono orła cesarstwa rosyjskiego – dwugłowy orzeł z trzema koronami, w prawej łapie trzyma miecz i berło, w lewej jabłko królewskie, na piersi tarcza herbowa ze Św. Jerzym na koniu powalającym smoka, wokół tarczy łańcuch z krzyżem Św. Andrzeja, na skrzydłach orła sześć tarcz z herbami – z lewej strony Kazania, Astrachania, Syberii, z prawej strony Królestwa Polskiego, Krymu i Wielkiego Księstwa Finlandii. Na dole, po obu stronach ogona orła, znajduje się znak mennicy w Warszawie – litery M.W. Otokowo umieszczono napis:
a dookoła otok z perełek.