W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli radzieckiej. 27 września został osadzony w kozielszczańskim obozie jenieckim w obwodzie połtawskim (obecnie Ukraina). Jego nazwisko znajduje się m.in. na listach jeńców tego obozu z 30 września, a także 20 i 21 października 1939. W związku z likwidacją obozów przejściowych, 2 listopada 1939 został wysłany do obozu jenieckiego w Kozielsku, gdzie przybył dwa dni później. 11 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 022/3 z 9 kwietnia 1940, poz. 47, nr akt 3083. 13 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 747 – raport dzienny z 30 kwietnia 1943. Przy jego szczątkach znaleziono: legitymację odznaczenia, kartę rybacką, fotografię, kalendarzyk kieszonkowy i medalik.