Do jego żony dotarła karta pocztowa datowana na 5 grudnia 1939 (Warszawa) od „towarzysza niedoli i znajomego ze Śląska, któremu udało się wydostać”, mówiąca, że „warunki w obozie są znośne”, a kapitan „jest zdrów i przesyła pozdrowienia dla całej rodziny” oraz „prosi o wiadomość”.

Wiosną 1940 został zamordowany w Charkowie przez funkcjonariuszy NKWD. Potajemnie pogrzebano go w zbiorowej, bezimiennej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na liście Gajdideja pod pozycją 1638.

Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal za Długoletnią Służbę Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Życie prywatne Był synem Jadwigi (1871–1914) z domu Michalskiej i Jana Kosiatego (1863–25 lipca 1928), nauczyciela–kierownika szkół: ludowej w Zbyszycach, w Tęgoborzy oraz powszechnej im. Jana Kochanowskiego w Nowym Sączu; członka stowarzyszenia Sodalis Marianus.