Pacyficzka samotna (Pomarea nukuhivae) – gatunek małego ptaka z rodziny monarek (Monarchidae). Występował endemicznie na Nuku Hiva (Markizy, Polinezja Francuska). Ostatnia pewna obserwacja miała miejsce w latach 30. XX wieku. Gatunek uznany za wymarły.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisali Robert Cushman Murphy i Gregory Mathews w 1928 na łamach „American Museum Novitates” pod nazwą Pomarea mendozae nukuhivae (jako podgatunek pacyficzki zmiennej, P. mendozae). Holotyp, samicę odłowioną 19 października 1922, przekazano do Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej i oznaczono numerem 195,991. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny uznaje pacyficzkę samotną za odrębny, monotypowy gatunek; odrębność gatunku wspierają badania z 2004.
Morfologia Długość ciała wynosiła około 17 cm. Wymiary dla 8 samców i 5 samic: długość skrzydła 90–96 mm, długość ogona 75–80 mm, długość górnej krawędzi dzioba 18–19 mm, długość skoku 27,5-29 mm;