ܥܸܫܬܵܪ) Nabu – bóg piśmiennictwa i skrybów Nergal – bóg świata podziemnego Tiamat – bogini morza Samnuha Kubaba Marduk Enlil Ninlil Nisroch Hanbi – ojciec Pazuzu Anu Ea, sumeryjski Enki – bóg rzemiosł Kiszar Sin, sumeryjski Nanna – bóg Księżyca Iszara Szamasz – bóg słońca Adad/Hadad Dagon/Dagan Bel Dumuzi Głównymi asyro-babilońskimi demonami i herosami byli: Adapa Gilgamesz Lugalbanda Lilith Pazuzu Ninurta
Kanaan
Religia kananejska była kultywowana przez ludzi żyjących w Starożytnym Lewancie od epoki brązu. Aż do wykopalisk w mieście Ugarit w północnej Syrii i odkryciu archiwum z epoki brązu na glinianych tabliczkach zapisanych alfabetycznym pismem klinowymGray, John, "The Legacy of Canaan the Ras Shamra Texts and Their Relevance to the Old Testament", No. 5., niewiele było wiadomo na temat wierzeń Kananejczyków. Papirus, będący prawdopodobnie materiałem preferowanym przez skrybów w tamtym czasie, łatwo uległ rozkładowi pod wpływem wilgotnego klimatu śródziemnomorskiego. W rezultacie to zapisy biblijne były pierwszym źródłem informacji na temat religii Kanaanu. Teksty te uzupełniono kilkoma drugo- i trzeciorzędnymi greckimi źródłami, w tym traktatem Lukiana z Samosat De Dea Syria (Syryjska Bogini), fragmentami Historii Fenickiej autorstwa Filona z Byblos oraz pismami Damaskiosa.