Niektórzy praktykujący, podkreślający podejście oparte wyłącznie na źródłach historycznych i archeologicznych, krytykują takie postawy, ośmieszając tych, którzy je praktykują używając pejorawnego określenia „neorodzimowierca” (ang. Neo-Heathen). thumb|left|Obrzęd przeprowadzany na szczycie góry, Reykjavík 2009
Niektórzy rodzimowiercy germańscy poszukują wspólnych elementów, znajdywanych na przestrzeni całej Germańszczyzny w epoce żelaza i wczesnego średniowiecza, wykorzystując je jako podstawę dla swoich współczesnych przekonań i praktyk. Z kolei inni czerpią inspirację z wierzeń i praktyk dotyczących określonego obszaru geograficznego i okresu chronologicznego dotyczącego Germańszczyzny, jak na przykład anglosaskiej Anglii czy wikińskiej Islandii. Niektórzy wyznawcy posiadają głęboki zasób wiedzy na temat specyfiki społeczeństwa północnoeuropejskiego w okresie epoki żelaza i wczesnego średniowiecza, chociaż większość praktykujących zdobywa informacje o przedchrześcijańskiej przeszłości przede wszystkim z literatury fikcyjnej i popularnych wyobrażeń dotyczących mitologii nordyckiej. Niektóre odłamy ruchu rodzimowierców germańskich utrwalają błędne wyobrażenia o przeszłości.