Engelbert znacznie rozbudował hrabstwo Bergu. Od arcybiskupów Kolonii, landgrafów Turyngii oraz innych władców uzyskał liczne lenna i zastawy, w tym m.in. Windeck i Düsseldorf. Swoją pozycję polityczną umacniał dzięki powodzeniu finansowemu, jednak polityka ta prowadziła także do konfliktów z sąsiadami, interweniował też w sporach prowadzonych przez swych sojuszników. Współpracował z arcybiskupami Kolonii (zwłaszcza Rainaldem z Dassel i Filipem z Heinsbergu), czego efektem były ich przywileje dla klasztoru Altenberg. Zwykle popierał też politykę Fryderyka I Barbarossy (m.in. wziął udział w wyprawie do Italii i otrzymał odeń w zastaw Remagen), jednak w sporze między nim i Filipem z Heinsbergu stanął po stronie arcybiskupa; do ponownego zbliżenia z cesarzem doszło po zakończeniu konfliktu cesarza z arcybiskupem, w 1188.
W 1189 wyruszył na III wyprawę krzyżową, jednak zmarł w jej początkowej fazie, w czasie przemarszu przez Bałkany.
Rodzina Engelbert poślubił Małgorzatę (najpóźniej w 1175), córkę hrabiego Geldrii Henryka I (zmarłej ok. 1195).