Po wybuchu powstania styczniowego dowodził niewielkim oddziałem konnym na terenie powiatu konińskiego. W późniejszym okresie walk służył w Kaliskiej Brygadzie Kawalerii generała Taczanowskiego, był dowódcą I pułku ułanów w randze pułkownika. Po klęsce wojsk Taczanowskiego w bitwie pod Kruszyną (29 sierpnia 1863), z rozkazu płk. Franciszka Kopernickiego sformował 120 konny oddział jazdy, na którego czele walczył z wojskami carskimi. 11 września 1863 pod Lutomierskiem wygrał starcie z Rosjanami. W połowie października połączył swe siły z płk. Kajetanem Słupskim. Ta licząca 360 koni formacja odniosła zwycięstwo pod Rudnikami, 15 października 1863. Tego samego dnia oddział Słupskiego i Matuszewicza, pod Starcami, został zaatakowany i rozbity przez kolumnę pościgową płk. Pisanko. Matuszewicz z częścią kawalerii oderwał się od nieprzyjaciela ale pod Dobrą k/Łasku został zaskoczony niespodziewanym atakiem przez przybyły na pomoc Pisance oddział majora Esmana z Sieradza. Jazda powstańcza została całkowicie rozbita.