Aby potwierdzić zakażenie, należy wykonać PCR, do której materiałami mogą być np. wymazy z jamy nosowo-gardłowej albo popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe; za jej pomocą można wykryć RNA wirusa. Można także wykonać test ELISA w celu wykrycia przeciwciał przeciwko niemu.
Badanie histopatologiczne ukazuje: w płucach: martwicze zapalenie płuc i rozlane uszkodzenie pęcherzyków w nerkach: ostre uszkodzenie nerek w wątrobie: zapalenie wątroby w mięśniach: zapalenie mięśni ze zmianami atroficznymi.
Leczenie mały|lewo|190x190px|Kwas mykofenolowy Nie opracowano leczenia przyczynowego, jedynie leczenie objawowe – wentylację mechaniczną, dializoterapię w przypadku niewydolności nerek oraz antybiotykoterapię przy nadkażeniu bakteryjnym. Interferony typu I (IFN-α i w szczególności IFN-β) działają przeciwko wirusowi in vitro, a IFNα2b w połączeniu z rybawiryną zmniejszał uszkodzenie płuc (stosowanie samej rybawiryny w standardowych ilościach nie dawało żadnych efektów). Potencjalnym lekiem jest kwas mykofenolowy. Stosowanie glikokortykosteroidów nie zwiększa przeżywalności.