Podczas mistrzostw wprowadzono zmiany w przepisach dotyczące gry pasywnej, penalizacji rzutu w głowę bramkarza oraz obszaru wznowienia gry. Używano także inteligentnej piłki, brzęczyków sygnalizujących przerwy dla drużyny, systemów śledzenia zawodników oraz ułatwiających pracę sędziów powtórek wideo i technologii określających, czy bramka została zdobyta.
Transmisje telewizyjne były dostępne za pośrednictwem kilkudziesięciu stacji z całego świata w ponad osiemdziesięciu terytoriach oraz w serwisach strumieniowych, fanów angażowano również w mediach społecznościowych. Włodarze europejskiego związku wyrazili następnie zadowolenie z wyników oglądalności telewizyjnych i internetowych, ściągnięć aplikacji czy też odsłon w mediach społecznościowych. Po raz pierwszy w zawodach piłki ręcznej zastosowano virtual replacement technology w celu lepszego dopasowania przekazu reklamowego do poszczególnych rynków.
Sprzedaż biletów rozpoczęto pół roku przed startem zawodów – ceny całodziennych wejściówek kształtowały się na poziomie 15–30 euro na fazę wstępną, 20–50 EUR na fazę zasadniczą oraz 30–75 EUR na finałowy weekend, dostępne były także pakiety na daną fazę oraz konkretną halę.