Objawy W pierwszym roku infekcji objawy choroby są bardzo trudne do zauważenia. Czasami tylko zdarza się, że już w pierwszym roku porażone pędy zamierają. Ma to miejsce wówczas, gdy zainfekowane zostały młode pędy wczesną wiosną. Zazwyczaj objawy chorobowe pojawiają się dopiero w drugim roku, na pędach dwuletnich. Czasami następuje to już wczesną wiosną. Porażone pędy są zbrunatniałe przy ziemi, słabo rozwijają się, w końcu więdną i zamierają. Najczęściej jednak objawy choroby pojawiają się dopiero w okresie kwitnienia i owocowania. Kwiaty i owoce zasychają, a porażone pędy gwałtownie więdną, brunatnieją i obumierają. Drewno obumarłych pędów zmienia barwę na ciemnobrązową i staje się kruche, wskutek czego pędy takie łatwo łamią się. Na porażonej korze martwych pędów można dostrzec kuliste pyknidia. Ponieważ zarodnikowanie związane jest z wydzielaniem się z pyknidiów galaretowatej substancji, w miejscu pyknidiów pojawia się śluzowata wydzielina, a po jej zaschnięciu czarne plamy.