Hrabstwo Ravensbergu () – państwo wchodzące w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego, położone w Westfalii na terenie obecnych Niemiec, powstałe w XI w., od połowy XIV w. pod władzą hrabiów Bergu i książąt Jülich, od początku XVII w. natomiast margrabiów brandenburskich i następnie królów pruskich, w 1815 ostatecznie zlikwidowane i włączone do pruskiej prowincji Westfalia.
Historia mały|Hrabstwo Ravensbergu (w prawym górnym roku) jako część zjednoczonych księstw Jülich-Kleve-Berg ok. 1540 mały|Hrabstwo Ravensbergu (ciemnoczerwone po lewej) na tle królestwa Prus w 1806 W połowie XI w. powstało na terenach położonych między Oldenburgiem i Osnabrückiem państewko, którego władcy tytułowali się hrabiami Calvelage, a w połowie XII w. przyjęli miano hrabiów Ravensbergu (od nazwy zamku Ravensberg zbudowanego w Lesie Teutoburskim). Było ono lennem książąt Saksonii. Główne skupisko terytoriów hrabiów od początku XII w. rozciągało się wokół miast Vechta i Meppen. Z czasem opanowali oni także rejony Bielefeldu (założyli to miasto w 1214 i Vlotho.