W utworzony przez siebie kult włączył rytualne spożywanie koki.
Prowadzeni przez Juana Santosa powstańcy ujawnili się nagle na obszarze wschodniego Peru w maju 1742 roku, paląc 27 znajdujących się na tym terenie misji prowadzonych przez franciszkanów. Pomimo początkowych sukcesów, nie udało się poderwać do powstania ludności centralnego Peru i rebelia nabrała charakteru wojny podjazdowej, toczonej na terenach prowincji Jauja i Tarma. Wojska hiszpańskie mimo kilkukrotnie ponawianych ekspedycji (1742, 1743, 1746, 1750) nie potrafiły rozgromić kryjących się w głębokiej dżungli powstańców, a sam Juan Santos pozostawał nieuchwytny. Ostatecznie po nieudanej próbie zdobycia miasta Andamarca w 1752 roku rebelia załamała się.
Dokładna data i okoliczności śmierci Juana Santosa nie są znane. Przypuszczalnie dokonał życia w Metraro. Według jednej z wersji zginął, gdy próbując udowodnić swoją boskość rozbił sobie głowę o kamień. Jego zwolennicy twierdzili jednak, że nie umarł, ale obleczony w chmury wstąpił do nieba.
Przypisy
Kategoria:Biografie tubylców Ameryki Południowej Kategoria:Historia Peru Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w XVIII wieku