Lepszy stosunek burchaniści mieli do ochrzczonych Ałtajczyków, nazywając ich kara šabyr (кара шабыр, „czarny kaftan”), i Rosjan – kyzyl čamča (кызыл чамча, „czerwona koszula”) lub čičke but (чичке бут, „cienkonogi”). Przyczyn lojalności w stosunku do prawosławnych prawdopodobnie należy upatrywać w tym, że zorganizowany sposób myślenia kultury prawosławnej i monoteistyczny charakter wiary znalazły swoje odzwierciedlenie w burchanizmie.
Współczesna badaczka L.I. Szerstowa sugeruje, że burchanizm rozwinął się na początku XX wieku jako ideologia nowego etnosu – altaj kiži. Jest lokalną religią etniczną, co tłumaczy ograniczenie jej wpływu do określonego terytorium południowego Ałtaju zamieszkałego przez altaj kiži i Teleutów znad rzeki Baczat. Północnych Ałtajczyków od początku burchaniści postrzegali jako prawosławnych, którzy odeszli od wiary tradycyjnej. Dlatego wyznawcy burchanizmu ograniczają swoje kontakty kulturowe z nimi.
Przypisy