thumb|Dziewczynka z Elementarzem
mały|Najstarsze zachowane drukowane abecadło polskie z XVI wieku – zbiory Cambridge Trinity College Polskie elementarze – elementarze do początkowej nauki języka polskiego wydane w języku polskim. Artykuł obejmuje także wydawnictwa łączące w jednym wydaniu naukę elementarną kilku języków, w których wiodący lub pomocniczy język stanowi język polski.
Geneza thumb|Ewangelia Mateusza w polskim tłumaczeniu Stanisława Murzynowskiego z dołączoną nauką czytania i pisania, Królewiec (1551). thumb|Hasło Abecadło z Encyklopedii staropolskiej Brücknera. thumb|Nauka krótka ku czytaniu pisma polskiego Hieronima Wietora z 1539 roku – (reprint wydany w Królewcu około roku 1570) Genezę elementarnej nauki pisma oraz czytania w języku polskim odnaleźć można w rękopiśmiennych komentarzach oraz traktatach ortograficznych spisanych już w XV wieku. Pierwsze polskie abecadła pojawiły się w rękopisach m.in. w traktacie o języku polskim Jakuba Parkoszowica napisanym ok. 1440 roku. Była to epoka przed wynalezieniem druku, która uniemożliwiała masowe powielanie tej wiedzy w formie elementarzy dostępnych dla szerszego grona uczniów.