Urbanistycznie mieszkania miały zostać przestrzennie połączone z dziedzińcami, co wpłynąć miało na integrację lokalnej społeczności i generowanie wzajemnych relacji. Temu samemu celowi służyć miało przeszklenie ścian od strony dziedzińców. Powołano również Stowarzyszenie Mieszkańców Osiedla Darzybór.
Sytuacja społeczna W praktyce osiedle zamieszkują w większości rodziny z dziećmi, doświadczone problemem niepełnosprawności jednego lub więcej członków. Zdecydowana większość mieszkańców korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Poznaniu. W 2010 przeprowadzono na osiedlu badania społeczne, które wykazały, że w większości rodziny zajmują lokale od czterech lat, a więc dłużej niż zakładano. Dostrzeżono też silny, antagonistyczny podział na mieszkańców segmentów A i B oraz C i D (w C i D zamieszkiwać mieli ludzie pracujący, a w pozostałych dwóch osoby z różnorakimi problemami). Również układ osiedla i przeszklenie ścian, a więc koncepcja urbanistyczna, nie przyniosły pożądanego rezultatu – zamiast integracji ludzie czuli się skrępowani takim rozwiązaniem przestrzennym. Położenie osiedla na peryferiach miasta, według niektórych mieszkańców uniemożliwia skuteczne uczestniczenie w życiu społecznym i kulturalnym metropolii.