mały|Okładka eposu "Caramuru" Caramuru, właśc. Diogo Álvares Correia (ur. ok. 1475 w Viana do Castelo, Portugalia, zm. 5 października 1557 w Tatuaparze) – portugalski rozbitek u wybrzeży stanu Bahia w Brazylii, który następnie zamieszkał wśród Indian Tupinambá, ożenił się z córką tamtejszego wodza i pomagał Portugalczykom nawiązywać pierwsze kontakty z tubylczymi plemionami. Indianie nadali mu przydomek Caramuru, co w języku tupi oznacza rybę z rodziny minogowatych. Jest uważany za założyciela miasta Cachoeira w stanie Bahia.
Diogo Álvares Correia stał się bohaterem eposu augustianina Santa Rita Durão zatytułowanego Caramuru, opublikowanego w 1781. Pojawił się też w filmowej komedii romantycznej Caramuru: A Invenção do Brasil z 2001.
Przydomek Istnieje kilka możliwych wersji pochodzenia przydomka Caramuru, który otrzymał Diogo Álvares Correia. Niektóre źródła podają, że imię to pochodzi od użycia broni palnej przez rozbitka w pierwszym kontakcie z Indianami. Inna wersja głosi, że w momencie, gdy Correia miał zostać zjedzony przez kanibali, rozległ się dźwięk gromu i Indianie zaniechali swoich planów, krzycząc: “syn gromu”. Jednak bardziej prawdopodobne jest to, że przydomek pochodzi od gatunku ryby z gatunku minogowatych, zamieszkującej wody u wybrzeży Recôncavo Baiano.