Do początku lat 30. XX wieku klasztor w Kalwarii (tak jak inne franciszkańskie konwenty na Podkarpaciu) podlegał prowincji we Lwowie, a następnie został podporządkowany prowincji w Krakowie.

W maju 1996 po raz pierwszy w Kalwarii Pacławskiej odbyła się kapituła krakowskiej prowincji.

Zespół klasztorny w Kalwarii Pacławskiej zyskał przydomek przemyskiej „Jasnej Góry”.

13 sierpnia 2020 ogłoszony bazyliką mniejszą.

Zakonnicy i gwardianowie konwentu Niekompletna lista gwardianów konwentu (klasztoru) franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej: o. Franciszek Błeszyński (do ok. 1831) o. Remigiusz Ziegler (od ok. 1831 do ok. 1832) o. Ignacy Ogorzelski (od ok. 1832 do ok. 1834) o. Apoloniusz Koguc (od ok. 1834 do ok. 1838) o. Hieronim Głód (od ok. 1838 do ok. 1845) o. Karol Burdziński (od ok. 1845 do ok. 1858) o. Innocenty Nycz (od ok. 1858 do ok. 1867) o. Karol Burdziński (od ok. 1867 do ok. 1871) o. Edmund Pawlik (od ok. 1871 do ok. 1875) o. Innocenty Nycz (od ok. 1875 do ok. 1879) o. Tomasz Zakrzewski (od ok. 1879 do ok. 1880) o. Benigny Chmura (komisarz od ok. 1880, gwardian od ok. 1881 do 1892) o. Alfons Ptaszek (od 1892 do ok. 1899) o. Kasjan Serwin (od 1899 do ok. 1901) o. Władysław Fabiański (od ok. 1901 do ok. 1902) o. Ferdynand Świerczyński (od 1902 do ok. 1908) o. Karol Olbrycht (od ok. 1908 do ok. 1911) o.