W kwietniu – maju 1930 roku zorganizowano III Wyprawę Szybowcową w Bezmiechowej. Szybowiec był wtedy wykorzystywany do szkolenia nowych pilotów. Szkolenie na nim odbywało się także w 1931 roku, wtedy jednak szybowiec uległ poważnemu uszkodzeniu i w zimie na przełomie 1931/1932 roku był remontowany, w czasie tego remontu dokonano szereg zmian w jego konstrukcji, dotyczące samego kadłuba – wydłużono osłonę kabiny i płatu, który został umocowany niżej oraz skrzydła z trójdzielnego przebudowano w dwudzielne. Zmiany te spowodowały zmianę niektórych danych technicznych oraz lotnych, oznaczono więc ten szybowiec jako CW-II bis, później jeszcze otrzymał przezwisko Maciornik, gdyż był niewrażliwy na przeciąganie a tym samym mniej narażony na wypadki i uszkodzenia. Służył on na lądowisku Bezmiechowo do szkolenia lądowania pod stok oraz treningów nowych pilotów szybowcowych.