Roman Koba, pseud. Ryszard (ur. 9 sierpnia 1916 w Jarosławiu, zm. 27 grudnia 2001) – polski działacz społeczny i polonijny, żołnierz Wojska Polskiego oraz Armii Krajowej, więzień obozów koncentracyjnych, w latach 1984–2001 prezes Kongresu Polaków w Szwecji.
Życiorys Od połowy lat 20. działał w harcerstwie. W 1936 zdał egzamin maturalny, po czym kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej.
Jako dowódca plutonu 71 Pułku Piechoty uczestniczył w kampanii wrześniowej, w trakcie jednego ze starć został ranny. 13 września 1939 marszałek Edward Rydz-Śmigły mianował go i pozostałych podchorążych trzeciego rocznika na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1939 w korpusie oficerów piechoty.
Uniknął niewoli, przedostał się na południe do Jarosławia. Od jesieni 1939 uczestnik polskiego podziemia w ramach Związku Walki Zbrojnej i następnie Armii Krajowej. Zagrożony dekonspiracją, czasowo przebywał pod Krakowem, pracując w gospodarstwie rolnym. Latem 1943 powrócił w okolice swojej rodzinnej miejscowości, brał udział w akcjach dywersyjnych w ramach oddziału swojego brata Władysława. W styczniu 1944 aresztowany przez Gestapo, więziony w Tarnowie i Krakowie, gdzie był torturowany.