W obiegu były też 18-groszowe tymfy oraz szóstaki.
Monety były bite dla tych dwóch prowincji głównie w bilonie i zazwyczaj oznaczone napisem:
choć najpospolitsze z nich – dytki, czyli trojaki, nie miały żadnego oznaczenia specyfiki terytorialnej. W 1790 r. tradycyjny bilonowy szeląg został zastąpiony monetą miedzianą wielkości polskiego grosza, opisaną tym razem po niemiecku:
Ostatnia groszowa moneta miedziana dla Prus Wschodnich i Prus Zachodnich została wybita z datą 1811.
Pruska reforma monetarna z lat 1821–1826 wprowadziła system dostosowany do tego, który obowiązywał w tych dwóch prowincjach. System lokalny utrzymał się aż do 1839 r., kiedy to, jedno z rozporządzeń wykonawczych do reformy z 1821 r. wycofało z obiegu tymfy i szóstaki.
Monety Prus Południowych mały|Półgroszówka bita we Wrocławiu dla Prus Południowych Z ziem odebranych Rzeczypospolitej przez Prusy podczas drugiego i trzeciego rozbioru utworzono nowe okręgi administracyjne Prusy Nowowschodnie (niem. Neuostpreussen) oraz Prusy Południowe (niem. Südpreussen). Prusy Południowe (łac. Borussia Meridionalis) dzieliły się na departament poznański, kaliski i warszawski.