Józef Wiśniewski (ur. 19 marca 1788 w Żaboklikach, zm. 26 kwietnia 1864 w Nosach-PoniatkachDuplikat aktów cywilno-religijnych urodzonych, zaślubionych i zmarłych parafii Lutkówka w Dekanacie Błońskim 1864, akt zgonu nr 20) – major kawalerii, dowódca Pułku Krakusów Księcia Józefa Poniatowskiego (1831), porucznik wojsk napoleońskich.

Życiorys Urodził się 19 marca 1788 w Żaboklikach na Podlasiu jako syn Franciszka Wiśniewskiego i Józefy z Myszczyńskich. W młodości walczył w armii napoleońskiej, był podporucznikiem 9 pułku Ułanów Francusko-Polskich. Za męstwo w walce został odznaczony Orderem Legii Honorowej i Medalem św.Heleny. W okresie Królestwa Kongresowego służył w 2 Pułku Ułanów, był oficerem w randze kapitana. Otrzymał odznaczenie za XV lat wzorowej służby w Wojsku Polskim oraz został awansowany do stopnia majora. Po wybuchu powstania listopadowego formował w Piotrkowie, z ochotników z woj. kaliskiego, Pułk Krakusów Księcia Józefa Poniatowskiego. Po 8 lutego 1831 I szwadron tego pułku w sile 120 ludzi i stu koni dołączył do korpusu Dwernickiego, chrzest bojowy przeszedł w bitwie pod Stoczkiem. 14 marca 1831 Wiśniewski został odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.