thumb|Dolna część napisu na kamieniu Kamień runiczny z Eggja (KJ 101) – datowany na około 700 rok n.e. kamień runiczny z inskrypcją sporządzoną w fuþarku starszym, pochodzący z Eggja w okręgu Sogn og Fjordane w Norwegii. Inskrypcję tę uznaje się za najdłuższą spośród wszystkich znanych inskrypcji zapisanych starszym fuþarkiem. Kamień znajduje się obecnie w kulturowo-historycznych zbiorach muzeum w Bergen, do którego został przeniesiony. W Muzeum Ludowym w Sogn wystawiona została kopia kamienia wykonana z gipsu.
Kamień został odkryty 5 czerwca 1917 roku przez Nilsa Egguma i jego syna. Podczas orki w polu zawadzili pługiem o kamień, który po wykopaniu okazał się płaską płytą, pokrytą od spodu napisem runicznym. Nils Eggum skontaktował się po tym fakcie z Gertem Falchem Heibergiem, który prowadził rodzinne zbiory Heibergów w Muzeum Ludowym w Sogn. W kilka dni później na miejsce przybył powiadomiony o odkryciu profesor Haakon Shetelig z muzeum w Bergen, jednak z powodu wzejścia zboża prace archeologiczne mogły ruszyć dopiero po żniwach.