Jednym z najbardziej chwalonych filmów Sauteta z tego okresu był Vincent, François, Paul i inni (1974). Była to opowieść o czterech mężczyznach z klasy średniej, którzy co weekend spotykają się na wsi, głównie po to, by porozmawiać o swoim życiu. W filmie zagrała plejada gwiazd francuskiego kina: Yves Montand, Michel Piccoli, Gérard Depardieu i Stéphane Audran. Kolejny film Mado (1976) zebrał również pozytywne recenzje.
Taka zwykła historia (1978) przyniosła reżyserowi nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W filmie zagrała ponownie u Sauteta Romy Schneider - tym razem wcieliła się w rolę rozczarowanej kobiety pracującej po czterdziestce. Kreacja ta wyróżniona została Cezarem dla najlepszej aktorki.
W latach 80. Sautet nakręcił zaledwie dwa obrazy: Kelner! (1983) z Montandem w roli podstarzałego kelnera oraz komedię Kilka dni ze mną (1988).
W latach 90. reżyser ponownie triumfował dzięki dwóm głośnym filmom, w których główne role zagrała nowa muza Sauteta, Emmanuelle Béart. Serce jak lód (1992), które okrzyknięto arcydziełem, otrzymało Srebrnego Lwa na 49. MFF w Wenecji oraz Cezara dla najlepszego reżysera. Drugiego Cezara w tej samej kategorii przyniósł twórcy jego ostatni film, Nelly i pan Arnaud (1995).
Claude Sautet zmarł na raka w Paryżu w roku 2000.