„Koryto” oznacza w dokumencie najprawdopodobniej koryto rzeki Dobrzynki (lewego dopływu Neru) lub koryto soli.
Świadkowie Dokument został poświadczony przez liczne grono świadków. Obok żony księcia, biskupów, opata i urzędników kancelarii, poświadczyło pod nim 15 rycerzy, należących do najbardziej wpływowych rodów z całej Polski.
Do świadków należeli: księżna Helena (żona Kazimierza Sprawiedliwego), Pełka (biskup krakowski), Mrokota (kanclerz krakowski), Milwan (opat benedyktynów z Łysej Góry), Gedko (biskup płocki z rodu Powałów), Piotr (podkanclerzy krakowski), mistrz Wincenty (Kadłubek), Piotr Wilkowic (prawdopodobnie z rodu Awdańców), Wiśko (z rodu Odrowążów), Przecław Erantowic (protoplasta rodu Pomianów), Szaweł (ojciec późniejszego biskupa Iwona Odrowąża), Gaweł Sławnikowic (z rodu Pałuków), Wojciech (z rodu Awdańców), Wielisław Jerozolimczyk (bożogrobiec, joannita lub polski rycerz, który wziął udział w wyprawie krzyżowej), Wyszek (protoplasta rodu Sulimów), Wszebór (komornik krakowski z rodu Wszebożyców), Warsz syn Męciny (z rodu Rawiczów), Śmił Sieciechowic (z rodu Toporów), Sulisław Biernatowic (prawdopodobnie z rodu Toporów), Więcław Sulisławic (bliżej nieznany), Gaweł Zdebowic (bliżej nieznany) i Marcin Poznanowic (z rodu Poznania, ówczesnych właścicieli dóbr, na których części będzie lokowane późniejsze