Basteja Archonattiego w Lwówku Śląskim (właśc. Basteja H. Archonattiego) – zabytkowy, dawny element średniowiecznych fortyfikacji miejskich. W XVI wieku został przebudowany i dostosowany do ówczesnych standardów wojennych. Basteja posiada otwory strzelnicze dostosowane do broni palnej i armat.
Historia Na początku XV wieku wybudowano drugi – zewnętrzny pierścień murów miejskich (dostosowany do korzystania z broni palnej), który stał się najważniejszym wzmocnieniem średniowiecznego zespołu obronnego Lwówka Śląskiego. Częściowo zachowaną i największą basteję zaprojektował w połowie XVI wieku włoski architekt Hieronim Archonatti Starszy z Mediolanu. Basteja ma prawie 30 metrów długości, około 9 metrów szerokości i wznosi się obecnie, po zasypaniu fosy miejskiej, na wysokość 3 metrów. Obiekt stanowił wydłużony prostokąt z zaokrąglonymi wąskimi bokami z przodu, co zapewniało lepszą ochronę przed pociskami i być może dawniej była zadaszona. Grubość murów bastionu zwiększa się w kierunku przedpola od metra do prawie 1,50 metra.