Adam Wiliński (ur. 21 lutego 1909 w Nowym Sączu, zm. 21 maja 1977 w Lublinie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie i Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalista w zakresie prawa rzymskiego, w latach 1957–1962 dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Życiorys W 1931 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W okresie okupacji niemieckiej był zaangażowany w działalność konspiracyjną, uczestniczył w tajnym nauczaniu (nauczyciel łaciny i języków nowożytnych). Został aresztowany i osadzony w więzieniu gestapo w Krakowie przy ul. Montelupich. Następnie znalazł się w obozie Kraków-Płaszów.
Po wojnie pracował na macierzystym wydziale Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1949 otrzymał stopień naukowy doktora. W 1951 został zatrudniony na Wydziale Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w zorganizowanej przez siebie od podstaw Katedrze Prawa Rzymskiego.
Od 1 marca 1954 do 30 września 1956 był prodziekanem a od 1 września 1957 do 31 sierpnia 1962 dziekanem Wydziału Prawa UMCS. Pozostawał osobą bezpartyjną.
W 1976 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.