Informację o swojej metodzie leczenia zaćmy Ridley zamieścił po raz pierwszy w czasopiśmie (1951), a jej pierwszej publicznej prezentacji dokonał podczas konferencji w lipcu 1951 roku. Jego metoda spotkała się z silną krytyką i niechęcią środowisk akademickich, co Ridley przypłacił trwającą wiele lat depresją. Krytyka ta była częściowo uzasadniona powikłaniami zabiegu wynikającymi z niedoskonałości ówczesnych sztucznych soczewek – Ridley nie potrafił rozwiązać problemu trwałego ich mocowania, dobrał niewłaściwe parametry ich krzywizn skutkujące znaczną krótkowzrocznością, początkowo stosował też niewłaściwą metodę ich wyjaławiania, co prowadziło do powstawania stanu zapalnego w oku.
Dopiero w połowie lat 70. XX wieku leczenie zaćmy wszczepianiem sztucznych soczewek zaczęło być zauważane na międzynarodowych kongresach oftalmologicznych, a powszechnej akceptacji i stosowania doczekało się w latach 80. Ridley nie opatentował swojej metody leczenia zaćmy traktując ją jako dar dla ludzkości.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jedno z pierwszych doniesień Ridleya o nowej metodzie leczenia zaćmy w (1952), 36 (3), 113 Strona
Kategoria:Absolwenci Pembroke College (Cambridge) Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Brytyjscy okuliści Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 2001