W październiku zabito 6000 ludzi, rodziny buntowników wysyłano do obozów koncentracyjnych, w którym śmiertelność była porównywalna do tej w obozach śmierci. Wszelki opór był bezwzględnie karany, zorganizowano „dzień Czerwonego Terroru”, za zabójstwo szefa Czeki z Piatigorska. Powstały listy osób do skazania i rozstrzelania, planowano tylko w jeden dzień zabić 300 osób, zdarzały się przypadki mordowania pacjentów szpitaliStéphane Courtois i inni, Czarna księga komunizmu. Zbrodnie, terror, prześladowania, Warszawa: Prószyński i S-ka SA, 2001, s. 109..
Postanowiono zniszczyć stanice i deportować kozacką ludność. Sergo Ordżonikidze, wówczas przewodniczący Komitetu Rewolucyjnego Północnego Kaukazu, wydał 23 października 1920 roku rozkaz zniszczenia stanicy Kalinowskiej i usunięcia mieszkańców ze stanic: Jermołowskiej, Romanowskiej, Samaczyńskiej i Michałowskiej. Mężczyźni w wieku od 18 do 50 lat ze wspomnianych osad mieli zostać przetransportowani na północ. Nakazał też wygnać kobiety, dzieci, starców i zarekwirować cały ich dobytek. Ostatecznie ludność deportowano do kopalń w Doniecku. Kopalnie donieckie nie były wówczas przygotowane na przyjazd tak licznej ludności.