W 1966 został zatrudniony na tym wydziale jako adiunkt w Katedrze Kościelnego Prawa Karnego i Postępowania Karnego. Tam też uzyskał w 1969 stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Przyznanie sądowe strony w procesie kanonicznym oraz nominację na stanowisko docenta w Katedrze Procedury Kościelnego Prawa Cywilnego i kierownika tejże katedry. 1 sierpnia 1974 został profesorem nadzwyczajnym nauk prawnych, a w 1980 profesorem zwyczajnym nauk prawnych.

W latach 1972–1975 był prodziekanem Wydziału Prawa Kanonicznego ATK, zaś w latach 1978–1984 jego dziekanem. W 1983 został redaktorem naczelnym kwartalnika „Prawo Kanoniczne”. Był członkiem Komisji Konkordatowej, która opracowała w latach 1992–1993 tekst Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską (ratyfikowanego w 1998).

Od 1963 był kanonikiem rzeczywistym Warmińskiej Kapituły Katedralnej. W 1983 papież Jan Paweł II mianował go protonotariuszem apostolskim (infułatem).

Przypisy