Od XIX wieku Już w XIX wieku określana jako przedmieścia Damaszku. Ulokowane było tam wiele winnic, sadów oliwnych i owocowych, nawadnianych z rzeki Barada.
Dynamiczny rozwój Al-Mazzy nastąpił od 1958, za czasów unii egipsko-syryjskiej kierowanej przez prezydenta Abdel Nasera, gdy zaplanowano tu powstanie dzielnicy mieszkalnej wzdłuż trasy wylotowej na Bejrut (obecnie: Fajiz Mansur), tzw. projektu Abdel Nasera. W ramach jego realizacji powstało tu wiele wysokich budynków mieszkalnych typu wielka płyta.
Po wojnie sześciodniowej, w trakcie której ulica była zapasowym pasem startowym, przekształcono ją w szeroką aleję.
Od czasów rządów partii Baas powstało wiele wojskowych budynków mieszkalnych i rządowych. Do 1984 swoje koszary miały tu Kompanie Obrony.
W latach 70. dzielnica zyskała na popularności dzięki rozbudowie uniwersytetu i korzystnemu położeniu (w kierunku Libanu).
W 1990 na górze Mazza ukończono Kasr asz-Szab - pałac prezydencki zaprojektowany w latach 1975–1979 przez Kenzō Tange na zlecenie Hafiza al-Asada. Rozległa, modernistyczna budowla zbudowana jest głównie z białego marmuru.