Zwracają oni uwagę na szeroką kość czołową o wydatnej glabelli i dobrze rozwiniętych zatokach, zwężającą się do przodu w kierunku wałów nadoczodołowych. Grzebień strzałkowy nie występował, przynajmniej u samic. Oczodoły szerokie. Ich budowa wskazuje na dzienny tryb życia. Obszar międzyoczodołowy był szeroki i płaski. Górna część twarzy ustawiała się pionowo. Otwór nosowy również szeroki. Kość szczękowa miała dużą zatokę, sięgającą P3/P4. Między kośćmi szczękową a przysieczną, przypominającą spotykaną u dzisiejszych gibonowatych, była znaczna przerwa. Przednia część podniebienia także była szeroka. Żuchwa była smuklejsza, niż u Equatorius i prokonsula, krótsza, niż prokonsulowa. Z twarzy miał ekembo przypominać dzisiejsze gibonowate. Podobną twarz miał też moropitek i oreopitek. Skręcenie twarzy ku górze u ekembo czy gibonów, będące cechą pierwotną, określa się mianem airorynchii, w przeciwieństwie do klinorynchii, apomorfii człowiekowatych.
Budowa pozostałości wskazuje na duży mózg, przynajmniej jak na małpę z miocenu. Biorąc poprawkę na masę ciała, odpowiadał wielkości mózgu pawiana, gibona czy siamanga, znacznie przewyższając równoczasowego mu egiptopiteka.