Zbigniew Słupecki herbu Rawicz (zm. w 1537 roku) – senator, kasztelan zawichojski i połaniecki, pisarz polny koronny w latach 1528–1533Marek Plewczyński, Naczelne dowództwo armii koronnej w latach 1501-1572, w: Studia i Materiały do Historii Wojskowości t. XXXIV, 1992, s. 59., rotmistrz jazdy obrony potocznej, dworzanin królewski.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej Słupeckich herbu Rawicz z Sandomierskiego, gdzie posiadał 4 wsie. Żołnierz obrony potocznej pierwszy raz wzmiankowany w grudniu 1520, w okresie wojny z zakonem krzyżackim. Był wówczas rotmistrzem jazdy koronnej. W walkach z Krzyżakami dowodził 1000 konnym korpusem jazdy obrony potocznej z Rusi i Podola. Prowadził działania wojenne na Warmii, pustosząc po drodze wsie zakonne w okolicach Iławy i Miłomłyna. W następnych miesiącach przeszedł pod dowództwo Jakuba Secygniewskiego, w styczniu 1521 w czasie wypadu z Olsztyna, w bitwie pod Kabikiejmami pod Dobrym Miastem rozbił oddziały zakonne. W drugiej połowie 1521 dowodził 700 konnym oddziałem jazdy w czasie wyprawy Tarnowskiego na pomoc oblężonemu przez Turków Belgradowi.