Powstają w nich zarodniki o kształcie od podłużnie elipsoidalnego do niemal cylindrycznego i rozmiarach 9–12 × 4–5 μm. Są bezbarwne lub żółtawe, gładkie, nieamyloidalne, cienkościenne. Gatunki podobne Często mylony bywa ze skórniczkiem świerkowym (Amylostereum areolatum). W stanie wilgotnym różni się od niego ciemnofioletowoniebieską powierzchnią hymenialną, mikroskopowo większymi, nieamyloidalnymi zarodnikami i dużymi, cylindrycznymi cystydami z zaokrąglonymi szczytami. Podobną brązowo-fioletową barwę ma niszczyk iglastodrzewny (Trichaptum abietinum). Również występuje na drewnie drzew iglastych, ale wyraźnie różni się hymenoforem.
Występowanie i siedlisko Znane jest jego występowanie tylko w Ameryce Północnej i Europie. Jest gatunkiem subalpejskim, występującym głównie w wysokogórskich lasach. Na Półwyspie Skandynawskim jest dość pospolity, sięga swoim zasięgiem aż po północne wybrzeże tego półwyspu. W Polsce znany z licznych stanowisk, głównie w Karpatach. Jest jednak rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski.