Jeśli więc rzeczywiście ekwatorius jest już człekokształtnym, wyklucza to jego bliskie pokrewieństwo z afropitekiem.
Mieszanka cech związanych z życiem naziemnym i nadrzewnym z brakiem specjalizacji w żadnym z tych kierunków, czyni go, jak to określa David Begun, zgeneralizowaną małpą człekokształtną. Zwierzę o takich właśnie cechach mogło dać początek linii prowadzącej do wyewoluowania współczesnych wielkich małp i człowieka. W każdym razie badania ekwatoriusa przyczyniły się do zrozumienia, że różnorodność mioceńskich człekokształtnych była większa, niż wcześniej oceniano.
Budowa Ekwatorius budową przypominał wcześniejsze gryfopiteki z Azji Mniejszej. Masę ciała szacuje się średnio na 27 kg, 17,3-36,3 kg. Zespół Patela sytuuje go więc pod względem rozmiaru w zakresie od górnego osiąganego przez dzisiejsze koczkodanowce (pawian, mandryl) do dolnego człekokształtnych (szympans karłowaty).
Zwierzę to miało potężną szczękę i żuchwę, podobnie jak nacholapitek. U okazu z Kipsaramon trzon mierzy 37,6 na 30,2 mm.