Kończyny górne i dolne nie różnią się długością. Stosunek ich wielkości wskazuje na drzewa jako miejsce życia. Szkieletem kończyn ekwatorius przypomina ekembo. Obojczyk był dobrze zbudowany, wysoki. Skręcenie obojczyka jest nieznaczne. Łopatka jak u małp Starego Świata, o brzegu pachowym dłuższym od kręgowego nosiła wyrostek barkowy wystający za panewkę stawu ramiennego, świetnie rozwinięty. Podobnej wielkości jest wyrostek kruczy, wypukły z góry i wklęsły od dołu. Do jego grzebienia przyczepiało się niegdyś więzadło kruczo-obojczykowe. Powierzchnia podłopatkowa jest wydrążona na około 2 cm od szyjki mierzącej 21,7 mm u szkieletu z Kipsaramon. W pobliżu brzegu pachowego widniał grzebień, do którego za życia przyczepiał się mięsień obły mniejszy. Brzeg czaszkowy nie nosi wcięcia. Kość ramienna, długości 225 mm i średnicy 13,8 bocznie na 18,3 mm w płaszczyźnie strzałkowej u szkieletu z Kipsaramon, miała z tyłu płaską, niezbyt wielką głowę i trzon w retrofleksji, a więc konserwatywnej budowy, taki jak u nadrzewnych, czworonożnych człekokształtnych. Guzek większy miał zagłębienie dla przyczepu mięśnia podgrzebieniowego, wyglądał jak u naczelnych naziemnych. Kość tę zdobił dobrze rozwinięty grzebień naramienno-piersiowy. Konserwatywny grzebień nadkłykciowy jest dobrze wyrażony.