Nakryta stromym dachem dwuspadowym z wysokimi przyczółkami w szczytach, pierwotnie krytym zapewne gontem, obecnie dachówką. Grubość murów w dolnej kondygnacji sięga 1,5 do 2,5 m. W latach 1599–1616 wstawiono do niej młyn napędzany kieratem końskim (koński młyn). Po utracie znaczenia obronnego pełniła funkcję zbrojowni i magazynu prochu. Następnie była w gestii cechów sukienników, cynowników, garbarzy, iglarzy, piernikarzy, introligatorów i malarzy. Pierwotne strzelnice poszerzono z czasem do postaci niewielkich okien. Przebudowana w latach 1852–1853, następnie w latach 70. XX w.

Po pożarze w 1984 r., w którym znacznie ucierpiał dach i drewniane stropy, szybko popadała w ruinę. Wykupiona przez prywatnych inwestorów, została w latach 2007–2014 poddana gruntownej renowacji i przebudowie wnętrz. Obecnie mieści restaurację, winiarnię i niewielki hotel. Wyróżniona słowacką nagrodą „Fénix” jako zabytek roku 2014.

Bibliografia Chalupecký Ivan, Rusnák Ernest: Levoča. Stručný turistický sprievodca. Východoslovenské vydavateľstvo, Košice 1983; Hromadová Ľudmila: Levoča. Pamiatková rezervácia.