Z paryskiego mieszkania swojej rodziny Sapir wydostała księgi finansowe ojca, które udało jej się przechować do końca wojny. W czasie wojny ukrywała się we Francji, współpracowała także z francuskim ruchem oporu, w którym przeszła m.in. szkolenie z sabotażu. W 1946 rozpoczęła walkę o odzyskanie zgromadzonego przez ojca majątku w Paryżu, Londynie, a ostatecznie w 1947 także w Credit Suisse w Genewie.
Z ksiąg ojca wynikało, że w 1939 w szwajcarskim banku zdeponował równowartość 82 875 dolarów amerykańskich. Gdy jednak zgłosiła się by je odebrać, Credit Suisse zażądał, by Sapir przedstawiła świadectwo zgonu jej ojca oraz dokładną listę depozytów, by ta mogła wycofać pieniądze z założonych przez niego kont. Jako że takiego świadectwa być nie mogło w związku z okolicznościami śmierci Józefa Sapira w trakcie Holokaustu, bank odmówił wydania środków, a sprawa ciągnęła się przez kilkadziesiąt kolejnych lat. Londyńskie i paryskie banki wypłaciły środki natychmiast, natomiast Credit Suisse odmawiało za każdym razem, wobec czego po około dekadzie przestała próbować. W 1969 przeniosła się na stałe do Stanów Zjednoczonych, przez kolejnych 27 lat pracowała w aptece, w 1996 przeszła na emeryturę.