Władysław Andrzej Strumiłło, ps. „Krakowiak” (ur. 27 listopada 1924 w Lublinie, zm. 11 lutego 2014 w Warszawie) – polski architekt, przedstawiciel modernizmu; wykładowca na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, profesor na Uniwersytecie Stanu Pensylwania; powstaniec warszawski (1944).
Życiorys Był synem Tadeusza Strumiłły i Stefanii z Hermanów (1892–1982).
Podczas II wojny światowej przystąpił w 1942 r. do Narodowych Sił Zbrojnych w Okręgu I A Warszawa-Miasto. W 1943 r. ukończył szkołę podchorążych przy Komendzie Głównej NSZ. Brał udział w akcjach likwidowania agentów i donosicieli oraz zdobywania broni i pieniędzy. W trakcie powstania warszawskiego walczył jako plutonowy w oddziale Tadeusza Siemiątkowskiego w szeregach kompanii NSZ „Warszawianka”. 1 sierpnia 1944 był wyznaczony do odwołanego szturmu NSZ na budynek Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych, który został ostatecznie odbity z rąk niemieckich przez pracowników. Był ranny w pierwszym tygodniu walk. Po kapitulacji opuścił stolicę z ludnością cywilną. W latach 1945–1947 był więźniem Zakładu Karnego w Rawiczu.