Zarodniki cylindryczne, kiełbaskowate, hialinowe, cienkościenne, nieamyloidalne, o wymiarach 5–7 × 1,5–2 μm. Gatunki podobne Jest wiele podobnych gatunków. Dla wrośniaczka żelatynowatego charakterystyczne są: brunatnożółty lub szary hymenofor u starszych osobników, dość ostry zapach, a mikroskopowo grubościenne strzępki rozpuszczające się w KOH.
Występowanie i siedlisko Notowany jest głównie w Europie. Jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony od Hiszpanii po północne rejony Półwyspu Skandynawskiego. Poza tym odnotowano jego występowanie jeszcze w stanie Ontario w Kanadzie. W polskim piśmiennictwie mykologicznym podano dość wiele jego stanowisk, ale jest dość rzadki. W Polsce gatunek rzadki, częściej spotykany w górach i w rezerwatach przyrody. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Finlandii, w Niemczech również jest rzadki.
Saprotrof rozwijający się na martwym drewnie głównie drzew iglastych. W Polsce notowany na świerku pospolitym i sośnie zwyczajnej, w innych krajach także na jodle, modrzewiu i drzewach liściastych; olsza, brzoza, leszczyna, topola, śliwa, dąb, jarząb i lipa. Rośnie na leżących na ziemi pniach drzew, powodując białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Gelatoporiaceae Kategoria:Mykobiota Polski