Każda paleta składała się z trzech części – nośnika eksperymentów, ścianek bocznych zabezpieczających palety w ładowni orbitera STS oraz uchwytów, którymi zamontowano je na poszyciu modułu.
Eksperyment pierwszy, Polished Plate Micrometeoroid and Debris (PPMD) składał się z płytek ze złota, aluminium i cynku i służył zbadaniu częstotliwości uderzeń kosmicznych śmieci w kadłub stacji, rozmiarów tych obiektów oraz siły uderzenia i potencjalnych zniszczeń przez nie wywołanych.
Drugi eksperyment – Orbital Debris Collector (ODC) – służył przechwytywaniu śmieci kosmicznych przy użyciu pojemników z aerożelem w celu przewiezienia ich na Ziemię i zbadania pod kątem pochodzenia i składu.
Ostatnie dwa eksperymenty, palety Passive Optical Sample Assemblies I (POSA I) i II (POSA II) zawierały próbki materiałów, które planowano wykorzystać do budowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, m.in. próbki farb, szkła, izolacji oraz wiele próbek metali.