Hipolit Neuwirth (ur. 11 lutego 1859 w Sokołowie, zm. 31 grudnia 1906 w Sanoku) – filolog klasyczny, nauczyciel.

Życiorys thumb|240px|Pierwszy od prawej Hipolit Neuwirth (1900). Pierwszy z lewej siedzi Walerian Krywult Hipolit Neuwirth urodził się 11 lutego 1859 w Sokołowie. Był synem Józefa Neuwirtha, c. k. starszego poborcy podatkowego w Przemyślu (zm. 1889)Według poniższego źródła Józef Neuwirt pochowany w Przemyślu żył w latach (1835-1891). . Miał rodzeństwo, w tym brata Michała (ur. 1866).

W Przemyślu ukończył szkoły ludowe. Następnie kształcił się chlubnie w gimnazjum w Rzeszowie do VII klasy, po czym przeniósł się do C. K. Gimnazjum w Jaśle, gdzie w 1877 ukończył VIII klasę i z odznaczeniem zdał egzamin dojrzałości•. Studiował wnikliwie języki klasyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego, w tym czasie był uważany w Galicji za czołowego znawcę wiedzy w dziedzinie filologii klasycznej. 13 marca 1881 został wybrany członkiem wydziału Czytelni Akademickiej we Lwowie.

Po ukończeniu studiów, jako najlepszy absolwent na swoim kierunku, został polecony hr. Karolowi Lanckorońskiemu, wraz z którym odbył wyprawę naukową na obszarze Grecji i Azji Mniejszej, trwającą ponad rok na przełomie 1882/83.